تو ببخش اگه همیشه

قلبتو بازی گرفتم

تو ببخش که من همیشه

تو رو خیلی کم شنفتم

تو ببخش که من همیشه

سر جنگ وگریه داشتم

تو رو مثه یه غریبه

توی شعرام نمی ذاشتم

تو ببخش چون تو بزرگی

من که لایقت نبودم

می دونستم که همیشه

از تو خیلی کم سرودم

تو که چشمات یه ستاره

یه نگاه اشنا بود

توی این دنیای ساکت

اسم تو قسمت ما بود

غزل ...

میخوام بازم بگم واسه تو و چشم سیات

میخوام دوباره حس کنم تو روتو عمق خاطرات

اما چه حیف چشمای تو یه عمره که رفته ز یاد

حتی تو خاطرات من کسی دیگه اومد به جات

یه روزی من زندگی رو به عشق تو ریختم به پات

حالا میخوام پسش بدی ولت کنم با گریه هات

راستش میخوام نبینمت حتی دیگه نیاد صدات

سراغ من دیگه نیا تا عمر دارم قهرم باهات